The pressure is on
You feel it
But you've got it all
Believe it

Today's your day
I feel it
You paved the way
Believe it

Waka Waka - Shakira

Moe maar voldaan kruip ik weer even achter mijn laptop om jullie te vertellen hoe ´n leuke dag ik vandaag gehad heb. Of eigenlijk moet ik zeggen: wat voor leuke week! Deze week was namelijk mijn eerste echte voor de klas. Officieel begonnen de scholen afgelopen week, dus maandagochtend om stipt acht uur stapte ik de school binnen, waar ik tot mijn verbazing alleen maar drie leraren tegenkwam. Geen kind te bekennen. Wat bleek: de kinderen blijven gewoon nog een weekje extra thuis. Natuurlijk, ik ben in Ghana, dus stiekem had ik kunnen weten, dat het niet zo gaat zoals het gepland staat. Geen probleem, dan gewoon nog een weekje extra naar Meet Kate!

Maar inmiddels zit mijn eerste schoolweek er dus op, en dat is een meteen een sprong in het diepe! Ik geef les op ‘Central Lyceum', een private primary school. Het is een vrij kleine school, met klassen vanaf Nursery en Kindergarten (peuterspeelzaal en creche) tot P5 (groep 7). P2 en P3 (groep 4 en 5) delen een klaslokaal, en datzelfde geldt voor P4 en P5. Dus opnieuw kwam ik op maandagochtend op school (dit keer met kinderen, dus een stuk gezelliger) en liep ik naar de Headmaster. Hij vertelde me, dat er op het moment nog niet genoeg leraren zijn, omdat er een aantal naar de universiteit zijn vertrokken. Of ik dus meteen alleen voor de klas wilde, en niet ééntje, maar gelijk P2 en P3 samen! Och, ik kwam hier voor uitdagingen, dus waarom niet? Vanaf nu heb ik er nog een naam bij: Auntie Ekwia. Dit hoor ik dan ook de héle dag door. Vooral maandag en dinsdag was het flink improviseren, omdat de lesgeefboeken zoek waren. Meteen zijn de rollen omgedraaid: kinderen die vragen of ze naar de wc mogen, huiswerk geven in plaats van maken, en alle dagen netjes beginnen met de datum op het bord schrijven. Wanneer ik ze een opdracht gegeven heb, en hun schriftjes nakijk, zijn ze helemaal trots als er ‘'well done!' of ‘excellent' bijstaat. ‘Look look, what Auntie wrote down for me!'Het zijn deze kleine dingetjes die het zo leuk maken... J

Vandaag sloten we de week af met een flink potje voetbal. Na de lunch wisselde ik mijn slippers voor sneakers en deed ik een PSV shirt uit Holland aan. ‘Are you going to play, Auntie?', de kinderen vonden het helemaal stoer. Na een warming-up vormden we teams, als eerst de meiden. Leuk om te zien hoe enthousiast iedereen wordt van voetbal. Jongens waar ik deze week zo streng tegen was in de klas, moedigden ons nu volop aan. En toen was mijn ‘moment of fame' daar. Ik scoorde! Kun je het geloven? Ik heb niks met voetbal, maar dít is dus waarom alle jongens dromen van een voetbalcarrière! Zo'n vijftig kwamen gillen en joelend op me afgerend: ‘Auntie! Auntie! Auntie!' Ik viel bijna om van alle knuffels en high-fives. Heerlijk! Wil je ons sterrenteam ontmoeten? Kijk dan even bij mijn foto's!