´So glad you made it..´ Ik wist niet dat vliegen zo leuk kon zijn! Met de muziek van Kane in mijn oren, had ik mooi de tijd om de mensen om me heen te bekijken. Van de aardige man naast me, tot de superschattige baby links: (als alle baby's zo zullen zijn, belooft dat wat...) overal donkere mensen. Ik zag het al bij de gate: geen twijfel mogelijk, dit moet mijn vliegtuig zijn! Mijn buurman vertelde dat hij in Ghana geboren was en nu in Duitsland werkte, en nu zijn familie en vrienden ging bezoeken. De laatste keer dat hij er was is zes jaar geleden, en dus had hij erg veel zin om terug te gaan. Hij droeg een ‘scooby-doo'-armbandje, waardoor ik hem op het eerste gezicht verdacht van een slechte kledingsmaak, maar die bleek van zijn dochtertje te zijn, die eigenlijk mee zou gaan, maar doordat ze hun vlucht twee weken geleden hebben gemist, moest hij nu alleen gaan. Hij vertelde over Ghana alsof alles ‘just relaxed and slow' was, en gaf me zijn telefoonnummer, want ‘if you ever need help you can call me.' Twee afleveringen Gooische Vrouwen, Greys Anatomy en mijn voorlopig laatste westerse eten verder, zat de vlucht er al weer op.

So glad I made it! Ik ben er. Zolang stond dit op mijn verlanglijstje en heb ik afgeteld, en nu is het dan zo ver. Toen ik het vliegtuig uitstapte rook ik meteen een soort zwoele, zoete geur, die ik nu in het hostel nog steeds ruik. Heel typisch, zeker niet zoals je in Europa of in een grote stad zou verwachten, maar het ruikt lekker! Op het vliegveld merkte ik al meteen hoe ‘relaxed and slow' de Ghanezen zijn, want het duurde bijna een uur voordat ik met mijn koffers naar de pick-up kon. Gelukkig stond deze nog keurig te wachten, en samen met een Duits meisje werd ik naar het hostel gebracht. Doordat het hier om half 7 's avonds al donker is, kon ik nog niet veel zijn, en ben ik lekker gaan slapen.

Maandag vroeg in de morgen was het tijd voor de eerste oriëntatie van SYTO, de partnerorganisatie van Travel Active. Met adviezen als ‘don't say a problem, say a challenge' en informatie over Ghana als ‘there isn't a third World, we are one World' was dit een erg nuttige en interessante dag. Als laatste kregen we nog wat les in de lokale taal ‘Twi', wat we meteen in het praktijk gebracht hebben toen ik met een Duits en Engels meisje wat ging rondlopen. Mensen vinden het erg leuk dat we probeerden hun taal te spreken, en willen graag even met ons spreken. ‘Holland? Oh I like Holland very much! The footballplayer Overmars, he is my favorite.' En zo heeft iedereen wel iets met Nederland en is iedereen je vriend. We leerden meteen lokale gebruiken als een handklap en spelletjes, dus dat is heel erg leuk. En natuurlijk de kinderen, ze zwaaien of lachen verlegen en rennen giechelend weg als je teruglacht. Dat zal in het dorp straks nog wel meer zijn, hier in Accra zijn ze natuurlijk meer gewend aan ´Uboruni´s´ (zo worden blanken genoemd, vooral de kinderen noemen je zo en ze moeten erg lachen als dan ‘Obibini' terugzegt (wat ‘zwarte' betekent, wat ze hier helemaal niet als discriminerend zien).

Vandaag zijn we naar het strand geweest. Vooral lekker om even te relaxen in de zon, en naar wat spelende kinderen te kijken. Ook werd er een videoclip opgenomen (idee, El?!), en verder zijn er veel mensen die iets aan je proberen te verkopen (ik was de enige van de groep die ze allemaal heeft afgewezen, dus ik was niet erg geliefd, haha). Maar het was leuk! Nu even lekker uitrusten in het hostel, best vermoeiende dagen (het lijkt alsof ik hier al veel langer ben dan twee dagen!) en morgen hebben we drum & dance-lessons dus dat wordt leuk!

Ik heb jullie nog veel meer te zeggen, maar dat komt later! Probeer zo ook even wat foto´s op te laden.

XMyrthe (of eigenlijk moet ik zeggen: Ekwea, mijn Ghanese naam (vernoemd naar je geboortedag) de Ghanezen doen hun best, maar vinden ‘Myrthe' erg lastig uit te spreken)

P.S. Bedankt voor alle lieve berichtjes!Mijn nieuwe nummer(waarop ik alleen de bereiken ben in Ghana) is +233 0543337052.