Don't ever lose your dreams my darling, they keep the juices flowing.. Don't ever lose your guts my love, it's just the wind that's blowing.

Hanna Verboom

´I need an african man, I need a stronger man...' Niet schrikken! Dit zijn de eerste regels van de grootste Ghanese hit op dit moment. Het feit dat ik dit aan het zingen ben, geeft wel aan dat ik hier nu helemaal op mijn plek zit! Het viel me net op, dat ik aan het zingen was, en dat doe ik alleen als ik vrolijk ben en me thuis voel. Dus, het gaat goed!

Ze zag er anders uit dan normaal.Rijkere stoffen, diepere kleuren en een andere blik. Mijn ‘big black mommy' (ja, dat is ze zeker) ging naar een begrafenis. Later die middag liep ik met Najib langs de kerk waar de ceremonie bezig was, en al van ver kon je de geluiden van de trommels en de zingende en dansende mensen horen. Het gaat hier er namelijk heel anders aan toe tijdens begrafenissen dan wij gewend zijn. Arthur Japin schrijft er mooi over in ‘De zwarte met het witte hart': ‘Blij dat de dode zo goed geleefd had, blij dat de dode zijn leven met hen had gedeeld, blij dat hij zijn nieuwe leven begon, blij dat hij werd opgewacht, blij dat hij er later zou zijn om hen op hun beurt op te wachten. Blij, blij, blij.' Ik denk dat ik snel eens op een zondag ga kijken hoe het eraan toe gaat tijdens zo'n gospelmis, het lijkt me erg gaaf om dat eens van dichtbij mee te maken.

Ik ben hier nu iets meer dan een week, en - vooral doordat je de eerste dagen altijd heel veel nieuws ziet en meemaakt - lijkt het al veel langer. Een paar dagen terug had ik voor het eerst even het gevoel van: waarom wilde ik hier ook alweer naartoe? Waarom weg van het vertrouwde, gezellige Brabant, met alle leuke mensen die nu lieve berichtjes sturen? Maar, dit duurde niet lang, toen mijn (normaal zo verlegen) zusje Ama op me af kwam gerend om me een knuffel te geven en mijn haren in te vlechten. Makes my day! Kinderen geven je zoveel energie, ook gisteren en vandaag tijdens de eerste dagen op de school. Drie minuten lopen vanuit mijn huis ligt een erg leuke, kleine ‘private school', waar ik na de vakantie les zal gaan geven. Toen ik vanmorgen voor de tweede keer aankwam, renden er zo'n 30 kinderen op me af: ‘Auntie Myrthe, Auntie Myrthe!' (ze doen in ieder geval hun best om het uit te spreken), en vanaf dan zie je alleen maar een witte arm vol met donkere handjes. Superleuk!

De leraren zijn heel erg aardig, en jong, de meeste zijn vooraan in de twintig. Gaaf om te zien hoe zulke jongen mensen zo goed zijn met kinderen, en hoe Emanuel (de leraar van P4, groep 6, de oudste klas) tegelijkertijd streng, maar ook zo geliefd is. Komende donderdag begint de vakantie, dus deze week doen we alleen maar spelletjes en is er al een hoop gedanst en gevoetbald!

Verder is het heel gezellig met mijn huisgenootje Naa (helaas nog maar voor een paar dagen), een vrijwilligster uit Engeland die oorspronkelijk uit Ghana komt. Heel erg aardige meid, hebben net lekker geknutseld voor haar kids. Ook ben ik nu twee keer in het Meet Kate Childrens Home geweest, gaaf om alles in het echt te zien, en heel leuk met Kelly. Daar zal ik de komende tijd veel te vinden zijn, topplek met alle lieve kinderen en gave projecten.

Bedankt voor alle leuke berichtjes en mailtjes!

X