Ik verzamel mooie momenten – Herman Brood

Mooie momenten. Iedereen geeft me het goede advies dat ik die vooral moet onthouden en in me op moet nemen. De afgelopen weken is me dat al goed gelukt. Voor de zekerheid dan ook maar meteen opslaan, en dan kunnen jullie er ook meteen van meegenieten. Twee vliegen in één klap.

‘Bestaan zeemeerminnen echt?´ Efia, een meisje van een jaar of tien, zit naast me en is niet zo verlegen als de meeste meisjes van haar leeftijd hier. Ze vertelt dat ze een film heeft gezien met zeemeerminnen, en dat ze het zelf ook wel zou willen zijn, omdat ze niet kan zwemmen (zoals de meeste kinderen hier). Ik leg haar uit dat in films alles kan, maar dat er in het echt geen zeemeerminnen bestaan. ‘Oké’, zegt ze en ze pakt mijn mobieltje. Ik laat haar mijn foto’s zien, ze snapt er niks van: ‘Hoe maken jullie je lippen rood?’ De kinderen op school vroegen ook al wat ik toch met mijn ogen doe om ze blauw te krijgen. Wat een schatjes…

Wie zei er ook alweer dat je in Ghana alleen rijst met kip kon eten? Afgelopen woensdagavond hebben Kelly, Mark en ik daar eens verandering in gebracht. Met heerlijke brownies en pannenkoeken (met chocoladepasta en appelstroop) als resultaat! Helemaal compleet met vanille-ijs en cappuccino: hmmmmm!

Waar ik inmiddels ook al helemaal aan gewend ben, maar toch erg anders is dan in Nederland: de taxi’s, en dan met name de taxichauffeurs. Ik neem hier namelijk iedere dag een taxi naar Ekwamkrom (het volgende dorpje vanuit Swedru, waar de projecten van Meet Kate liggen en de plaats waar Kelly en Mark wonen). Het mooie hiervan is, dat een ritje (van zo’n 5 minuten) nog geen 20 eurocent kost. En het allermooiste is, dat ik het pas drie keer op rij niet heb hoeven betalen, door een aardige taxichauffeur (die me voor de verandering niet ten huwelijk vroeg… ;) ) of meestal door een passagier die net voordat hij uitstapte even doorgaf dat hij voor me betaald had. En nee, dan had ik mijn charmes niet eens in de strijd gegooid! Nou ja, toch handig!

Deze eerste vier weken (die van de ene kant al veel langer, maar toch ook korter lijken) heb ik vandaag en gisteren goed afgesloten met Kelly en Mark in Kokrobite: het strand zo’n anderhalf uur verderop. Onderweg meezingen met de hits (van net voor mijn tijd) van the Backstreet Boys (‘Quit playing games with my heart… my heart… my heart!’) en het laatste kwartiertje op een echte ‘African road’ vol hobbels en gaten, dus we kwamen lekker ‘geshaket’ aan. Vervolgens hebben we heerlijk gerelaxt, spelletjes gespeeld (ik word steeds beter), aan zee een boekje gelezen, overheerlijke echte Italiaanse pizza gegeten en onder het genot van een rood wijntje (ja, ook ik!) leuke gesprekken gehad. Dit alles zorgde voor een echt vakantiegevoel!

Inmiddels heb ik weer wat foto’s gemaakt, het lukt alleen niet altijd goed om ze op deze site te uploaden. Mocht je benieuwd zijn naar meer foto’s, dan kun je altijd even op mijn facebook kijken!